ผมเป็นเด็กหอ ดังนั้นการกินการอยู่ก็คล้ายๆกับเด็กหอทั่วๆไปโดยเฉพาะการกิน ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบทำอาหาร แต่ด้วยความสะดวกและเวลาที่ไม่ค่อยจะเอื้ออำนวยในการทำกับข้าวเท่าใดนัก ท้องของผมจึงมักฝากไว้กับ ร้านอาหารตามสั่งข้างๆหอ แต่ถึงจะมีร้านอาหารอยู่ห่างจากหอเพียงแปดก้าว แต่ผมก็ไม่ชอบนั่งกินที่ร้าน ส่วนใหญ่ผมจะสั่งใส่กล่อง มากินที่ห้อง สามมื้อก็สามกล่องบางวัน เบิ้ล ก็สี่กล่อง เป็นอย่างนี้เรื่อยๆไป จนวันนึงผมรู้สึกว่าผมใช้กล่องโฟมเปลื่องไปหรือเปล่า เมื่อเกือบหนึ่งเดือนที่แล้ว ผมจึงเริ่มสั่งอาหารจากร้านข้างๆหอ โดยนำ ถ้วย หรือ จาน ออกไปด้วย พอไปถึงก็เอา จานหรือถ้วยที่เอาติดตัวไป ยื่นให้แม่ค้า เพื่อใส่อาหารตามที่เราสั่ง แล้วก็ถือกลับมากินที่ห้องโดยไม่ต้องพึ่งพา กล่องโฟมเลยแม้แต่น้อย เราเรียนรู้กันมาตั้งแต่สมัย ป.4 แล้วว่า "โฟมเป็นวัสดุที่ย่อยยากมากๆหลังจากผู้คนทิ้งมันเมื่อหมดประโยชน์ พวกมันก็จะ รวบรวมกำลังพลอยู่ในโลกเราเป็นเวลาสิบๆร้อยๆปี" โดยไม่หนีหน้าไปไหน ความจริง ก็มีหลายองค์กรที่ออกมา เรียกร้องให้ งดใช้ หรือใช้โฟมให้น้อยลง แต่เราก็ปฏิเสธ ในความสะดวกสบายของโฟมไม่ได้พวกมันถึงยังได้ลอยหน้าลอยตาอยู่จนถึงทุกวันนี้ ความจริงผมก็ไม่ใช่คนที่มีอุดมการณ์อะไรมากมายนักแต่ระยะหลังมานี้ ผมรู้สึกว่า โลกของเรา เริ่มแย่ๆลง แย่ลง ในขณะ ที่มนุษย์เรา กลับทำลายโลกมากขึ้นๆ ซึ๋งผมว่ามันเป็นอัตราส่วนที่ไม่ แฟร์นัก จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ใกล้จะครบหนึ่งเดือนแล้วที่ห้องของผมไม่มีกล่องโฟมมาเยี่ยมเยียน  (อาจเพราะผมโชคดีมั้งครับที่มีร้านอาหารอยู่ใกล้หอ ถ้าเกิดร้านอาหารใกล้ที่สุดของผมเกิดไปอยู่ปากซอยขึ้นมาผมก็คงต้องคิดหนักเหมือนกัน เรื่องนำจานติดตัวไปสั่งข้าว)  เราเลิกยุ่งเกี่ยวกับโฟมไม่ได้แน่ๆยิ่งในยุคชีวิตรวดเร็วแบบนี้แล้วด้วย แต่เรา สามารถเลือกที่จะใช้พวกมันน้อยลงได้ ใช้แค่จำเป็นเท่านี้ก็เราก็เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยโลก ได้แล้ว ผมก็ไม่แน่ใจนักว่าโลกของเรามันแย่จนเกินเยียวยาแล้ว หรือยัง แต่ตราบใดที่หมอยังไม่ระบุว่า สมองของโลกหยุดทำงาน พวกเราก็น่าจะยังมีความหวัง ช่วงอาทิตย์สองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ขยะในห้องผมน้อยผิดปกติ อัตตราความถี่ในการเอาขยะไปทิ้งที่ถังใหญ่ ก็ลดลง อันนี้น่าจะเป็นประโยชน์อีกข้อที่ได้รับหลังจากการลดจำนวนการใช้กล่องโฟม

 

 

 

edit @ 27 Jun 2009 20:17:08 by VOXTROT

Comment

Comment:

Tweet